‘n Foto teruggevonden in één van de “archieven” die’t weergeeft hoe’t er soms uitziet in m’n *kuch* bureau.

Deze morgen het “enige en echte” huurcontract getekend.

Het zal wel typisch voor immokantoren zijn zeker … maar de waarde van “een woord” is relatief.

Zaterdag nog de mondelinge bevestiging gekregen dat het zeker geen probleem was om pas vanaf 15 mei te huren. Deze morgen wordt er met een droevig gezicht gezegd “er is wel ‘n probleem, er is iemand die er nu echt al in kan tegen 1 mei”. Een stilte heeft me dan duidelijk laten voelen “als je nu nee zegt is het voor die andere persoon”. Het is een heel onaangenaam gevoel om zo onder druk gezet te worden. Langs de andere kant kost een vergelijkbaar huisje zo’n 60 EURO per maand meer. Op’n jaar tijd heb ik dan al meer dan ‘n maand huur uitgespaard … zodus … de keuze was snel gemaakt. Het neemt niet weg dat je toch met ‘n vrij wrang gevoel achterblijft.

Vandaag een hele lange (> 4 uur) fietstoch gehouden in het Brugse Ommeland. Van Brugge naar Blankenberge via een hele rits van fietsknooppunten. Bij’t vertrek scheen de zon nog mooi en was’t aangenaam fietsen met de “wind in de rug”. Natuurlijk, typisch, moet halfweg de zon zich gaan wegsteken en plaatsmaken voor ‘n miezerig buitje. Nice.

Het idee van fietsknooppunten is’n goede uitvinding. Je fietst niet meer in rondjes maar van punt A naar punt B, op elk knooppunt kan je weer ‘n andere richting uitgaan.

De kogel is door de kerk, ik heb m’n akkoord gegeven aan het immokantoor. Maandagmorgen worden de documenten opgesteld en kan ik beginnen met lege en volle dozen te verslepen.

Wel vreemd, de meeste immo-kantoren in Brugge vragen een commissie die gelijk is aan de helft van één maand huur. In ons huidige huis hebben we zo 350 euro moeten betalen aan’n immo-kantoor dat in feite niet echt heel veel heeft gedaan (ondermeer een plaatsbeschrijving moesten we zelf doen). ‘t Immokantoor waar ik nu gegaan ben vraagt 15 euro inschrijvingskosten. Dat bedrag geeft je het recht om hun panden samen met iemand van’t kantoor te gaan bekijken). Ze vragen dan nog eens ‘n 150 euro voor de uitgebreide plaatsbeschrijving en opstelling van het contract. Dat bedrag lijkt mij’n faire prijs.

‘t Is verbazingwekkend welke prijzen soms worden gevraagd voor echte “krot en compagnie” huizen. Soms wordt er meer dan 500 euro gevraagd voor’n huis dat enkel ‘n verwarming heeft in de living. Langs de andere kant kan je dan ook weer kleine pareltjes tegenkomen voor’n laag bedrag. Het vraagt heel wat tijd en energie om iets leuks te vinden … maar uiteindelijk … toch “iets” gevonden.

Via “De Brugse Databank” heb ik gisteren ‘n huurhuisje gevonden. Gisteren even gaan kijken en direct “verkocht”. Omdat ‘k mijn eigen impulsieve beslissingen toch liever wat “in de hand” hou ga’k vandaag nog eens terugkijken. Uiteindelijk moet ik vandaag de beslissing nemen, iemand anders heeft immers ook al’n optie…