Eergisteren zat er weer een brief van Citibank in de brievenbus. Een hele hoop blahblah over hoe gemakkelijk het wel is om geld te lenen.

Ik heb op allerlei manieren al geprobeerd om duidelijk te maken dat ik geen interesse heb. Niet antwoorden. Negeren. De brieven terugsturen met “nee”. Een “nee” in hoofdletters. Nog eens terugsturen.
De laatste poging die ik doe heeft nu ook iets rustgevend. Een lange treinrit heeft z’n voordeel dat je al hun informatie te lijf kan gaan met een schaar. Hun “voorrangsbehandeling”-envelope is nu gevuld met allerlei kleine snippertjes en ik hoop dat “M. De Bolle” van Citibank deze keer wel de boodschap doorheeft. De volgende brief zal gelijkaardige snippers bevatten maar misschien vergezeld van een iets minder aangename substantie.

Bende irritante mestkevers van Citibank, ik hoef jullie bedriegelijke rommel niet.