Ik ben de gelukkige bezitter van een Sony Ericsson T68i. Een overwoestbaar beest. Edoch. Een val van enkele traptreden en “oei, dat is niet wat er nu op de display zou moeten staan” later zorgen er voor dat ‘k een nieuw belmonster moet gaan zoeken.

M’n werkgever komt wel aardig tussenbeide in de factuurkosten van Mobistar (die trouwens nooit kloppen … maar dit geheel ter zijde) maar ‘n volledig nieuwe GSM is net’n brug te ver. Nou ja … begrijpelijk …

Enkele voorwaarden voor m’n nieuwe hebbeding
 - tri-band (zodat ik ook kan bellen tussen de yankees)
 - kunnen bellen en liefst ook nog oproepen ontvangen
 - een wekker functie
 - geen ton (in deze, 100g) wegen en liefst ook niet de nieuwe Godzilla

Uitgerust met die vier -naar mijn mening- bescheiden opties eens gaan zoeken wat er zoal allemaal op de markt is. Komt het er op neer dat als je tri-band wil … je er dan ook ‘n fototoestel bijkrijgt, GPRS en iets wat als polyfone tonen door’t leven gaat. I don’t give a flying shit about GPRS, foto’s of muzak uit m’n ringeding. Een telefoon dient om te bellen. En gebeld te worden. Al de rest is voor pubers-die-de-louterende-werking-van-clerasil-ontdekken. De extra functies op ‘n telefoon dienen toch meestal om te zeggen “hé kijk eens naar mij hoe onnuttig kan ik mijn tijd besteden met het uploaden van deze of gene file”.

Nou ja. Als er iemand mij ‘n toestel kan aanraden dat al het bovenstaande kan en liefst niet meer kost dan ‘n slordige 80 euro dan kan ik wel 5 euro extra uitleggen voor enkele pinten.

Wel … vorige week was ik enkele dagen in Luzern voor Dimva 2007. Iedereen zal wel al weten dat Zwitsers “nauwkeurige” mensen zijn …

Aan het treinstation van Luzern is een relatief groot winkelcomplex bijgebouwd (alles volledig ondergronds). Het complex is redelijk ingenieus opgebouwd zodat je vanuit de ondergrondse gangen verschillende delen van een bovengronds kruispunt kon bereiken. Nog belangrijker … zeker voor ‘n reiziger … is dat er
- bankautomaten waren
- automaten zijn die bankbiljetten omzetten in muntstukken
- automaten zijn die naast geld ook bancontact aanvaarden
- toiletten met volledige douches zijn
- tot ‘n stuk in de nacht wel iets te eten te vinden is (warm & gezond)
- automatische ticket-verdelers zijn die echt wel werken
- altijd wel ‘n behulpzame ambtenaar is die je diets maakt waar je net moet zijn voor informatie “X”

En dan kom je op een zaterdagavond (22:00) toe in Brussel Zuid …
- en is het toilet gesloten (met een bord “Fermé -> WC Quick; leuk als je niet weet waar in godsnaam die Quick is, en voor’n buitenlander die snel naar’t toilet wil kan ‘t helemaal cryptisch worden)
- aanvaarden de automaten geen bancontact of bankbriefjes
- is er geen enkele plek waar je bankbiljetten kan omruilen tegen muntstukken
- is er geen “Info”-punt meer bemand
- kan je enkel bij enkele fastfoodketens (Quick .. doh) terecht voor wat vette rommel

Voor een “internationaal” knooppunt van transport maakt Brussel Zuid een heel slechte beurt.
Sucky omgeving en geen faciliteiten, een supersnelle HST kan dit niet goedmaken.